“panalo si panday!”

ang aking narinig,

at nagkandaugaga

ang makating tainga,

mapusok na dibdib,

at “mapagpalayang tinig.”

 

panalo si panday?

kilay ko’y nagtaas;

paanong nanalo,

samantalang ang nunal

ang siyang nagpasasa

at ngayo’y nakaupo

at ngayo’y nagtatago

sa bulwag ng kongreso.

 

panalo si panday!

hindi ba’t kaygaling?

ngayo’y iba naman

ang bubusisiin:

imbes na ang kaso

ng mga ampatuan

ay kanilang tapusin.

 

panalo si panday?

panalong paano?

kung bawat botante

at tao ng media

ay napapaikot

at nagpapaikot,

at ang bawat isa

ay kaydaling makalimot?

 

panalo si panday!

nasupil niya pala

at kanyang nagapi

ang tiyanak na hangal,

ang ganid na nunal!

pero teka, sandali,

bakit siya nakalibing

kung siya ang nagwagi?

 

panalo si panday?

nais kong maniwala,

na siya’y totoo nga.

ngunit kung ang nangdaya

ay di maparusahan

at imbes ay tapunan

ng laksang karangalan

at yaman ng bayan…

mas dapat magwala.

 

 

—-

 

just my gut reaction to the news about the comelec recount – written july 20, 2011.