nagtataka ako
sa mga salitang nagpapahiwatig
ng dami…

gaya ng
sandamakmak,
at sangkatutak;
at pati ang sansinukob…

bakit lagi silang isa?

sandamakmak, sabi nila,
ang kabuktutan ng pandak na nunal;

pero bakit hindi pwedeng dalawa?
o tatlong damakmak,
o mas marami pa…

sangkatutak na pati, anila,
ang kasinungalingan niya;

pero sigurado ba tayo,
na hindi sampung katutak,
o katu-katutak pa?

at bakit iisa ang sinukob?
paano na?

sa’n pa tayo pupunta
para lamang makatakas
mula sa kasakiman niya?

kung dalawa sana ang sinukob,
pwede din sana natin siyang
isadlak sa kabila…

pero teka…
pag nagkataon, kawawa naman pala sila.