Awit kang bumubulong sa akin,

Oyayi ng payapang pagdatal ng dilim.


Hindi na ako natatakot

Sa paglubog ng araw sa dagat,

Sapagkat ang iyong ngiti

Ay tanod ko sa pangarap.


Hindi ko inasahang matagpuan kita,

Sa gitna ng kawalan ng aking pag-asa.


Ngunit ikaw ay dumating,

At sa lamlam ng tinig mo,

Natuto akong muli na magtiwala,

At magtanod, at magsuyo.


At ako ngayo’y ako pa rin naman,

Ngunit nakangiti na, at muling kumikinang.